كازاما در شرح باريابيش نزد رضا شاه نوشته است كه شاه در مرگ ناروسه به او تسليت گفت . كازاما كه نخستين وزيرمختار رسمى و معرفى شدهء ژاپن در ايران بود ، در تاريخ 10 دسامبر 1929 ( 19 آذر 1308 ) به تهران رسيد و تا 23 اكتبر 1932 ( 1 آبان 1311 ) در اينجا مقيم و مأمور بود . او مردى اهل فضل محقق ، تاريخدان ، و صاحب قلم بود كه پس از پايان مأموريتش از ايران ، خاطره‌ها و يافته‌هاى خود را در كتابى با عنوان ( ساباكو - نو - كونى : پروشيا ، عربيا ، توركو Sb ko - no Kuni ; Perushiya , Arabiya , Toruko ( سرزمين‌هاى بيابان ، ايران ، عربستان و تركيه ) منتشر كرد ( نشر ايوانامى شوتن Iwanamishoten ، توكيو 1935 ) . اين كتاب مجموعه‌اى پرمحتوا در معرفى تاريخ ، تمدن ، فرهنگ و جامعهء ايران است . در سال 1937 كتاب ديگرى ، به نام توءزاى زاكى چو To Zai Z ki Cho از كازاما در توكيو منتشر شد ، و پس از آن ، در سالهاى 1939 تا 1941 ، يك دوره كتاب در سه مجلد با عنوان كاى كيو - تو Kai Kyo - to ( مردم مسلمان ) در تحقيق احوال اقوام مسلمان انتشار داد ( ايوانامى شوتن ، توكيو ) زندگى كازاما كه كار ديوانى را با تحقيق و تأليف علمى انبار كرده بود ، در سالهاى توفانى ميان دو جنگ بزرگ دستخوش حوادث روزگار بود . او پس از مأموريت در ايران ، وزيرمختار ژاپن در ليسبون پرتقال شد و سپس در ميانهء جنگ اقيانوس آرام ( 1943 م . ) به فرماندارى نظامى - سياسى ويتنام كه به اشغال ژاپن درآمده بود ، در هانوى منصوب شد . در ماه آوريل 1945 ( بهار 1324 ) ، چندماهى پيش از پايان جنگ ، كه كازاما بر كشتى آوامارو wamaru روانهء ژاپن بود ، اين كشتى ژاپنى در غرب درياى چين هدف اژدرافكن امريكايى قرار گرفت و غرق شد . در اين حادثه كازاما هم جانش را از دست داد . كازاما نمونه‌اى از مردان با عزم و تدبير و پرتلاش و توان بود كه انقلاب ميجى ، يا به عبارت بهتر ، نهضت اصلاحات عصر جديد ژاپن ( انقلاب از بالا ) را طرح